á
â
ă
ä
ç
č
ď
đ
é
ë
ě
í
î
ľ
ĺ
ň
ô
ő
ö
ŕ
ř
ş
š
ţ
ť
ů
ú
ű
ü
ý
ž
®
€
ß
Á
Â
Ă
Ä
Ç
Č
Ď
Đ
É
Ë
Ě
Í
Î
Ľ
Ĺ
Ň
Ô
Ő
Ö
Ŕ
Ř
Ş
Š
Ţ
Ť
Ů
Ú
Ű
Ü
Ý
Ž
©
§
µ
To przede wszystkim opowieść o różnych ludzkich naturach, obsesji pieniądza i roli czytelnictwa w Anglii lat 30 XX wieku.
Czy życie podporządkowane bezwzględnie własnym zasadom i przekonaniom daje prawdziwą satysfakcję i poczucie szczęścia? (...) Główny bohater mnie do tego nie przekonał.
W kwestii pieniądza Orwell przypomina, że „pecunia imperat mundi” – pieniądz rządzi światem, ale ostatecznie „pecunia” nie śmierdzi.
Orwell zwraca też uwagę na wybory czytelnicze. Wówczas, jak i dziś, literatura lekka, łatwa i przyjemna rządzi – i nic nie wskazuje, by miało się to zmienić. Krzywa Gaussa zdaje się to potwierdzać.
Niech każdy czyta tak, jak mu w duszy gra – bez oglądania się na modę czy krytyków.
Umęczyła mnie obsesja Gordona, dlatego najprzyjemniejszym fragmentem okazała się wycieczka Gordona i Rosemary na wieś poza Londyn. Choć i tutaj pieniądze dawały o sobie znać, przynajmniej na chwilę mogli odetchnąć świeżym powietrzem angielskiej prowincji.